Yaşamak güzel şey peki ya isyan?

İki Kere Doğan Baron

Gianni Rodari

Resimleyen: Sedat Girgin

Çeviren: Yelda Gürlek

Can Yayınları

1.Basım Ekim2013

8 + yaş

Evrim Gökçe

 İki kere doğmak ister miydiniz? Üstelik ilkinde bolluk ve refah içinde, 94 yaşına dek yaşamış olsanız bile. 

Rodari’nin kahramanı Baron Lamberto, ikinci seferinde Lamberto Rönesans olmayı haklı çıkaracak şekilde “yeniden doğuyor”.  Yaşamanın çok güzel şey olduğu bizim buralarda da İtalyan kasabalarında da biliniyor.

Uzun yıllar önce bir Mısır tatilinde, 24 ayrı bankası olan zengin Baron Lamberto’ya bir efsane taşıyıcısı Arap  “insan, adı söylendikçe yaşar” der. Bir yanıyla “elbette öyle, Tolstoy, Beethoven nasıl yaşıyor sanıyorsunuz” diyebilirsiniz. Eğer aklınıza ilk gelen buysa ortalama soyutlama yeteneğine haiz, edebiyatta iyiyi, müzikte hem iyi hem ilericiyi seven birisiniz ancak Baron Lamberto kadar deneysel çabalardan nasiplenmemişsiniz demeliyiz.

Mısır tatilinde duydukları, Baron Lamberto’yu, biraz yaşamaya duyduğu dehşetli ilgi, biraz deneylere duyduğu sevecen merak dolayısıyla yeni bir istihdam alanı yaratmaya yöneltir. Tavan arasında 6 kişilik bir ekip kuran ve kahyası Anselmo’yu ekipten sorumlu kılan Lamberto, muhteşem bir düz mantıkla, bu 6 kişiye adını gün içinde aralıksız söylettiği bir görev tayin eder. Tavan arasında fısıltı ya da gürültü olmayacak şekilde, gün boyu Lamberto Lamberto Lamberto sesleri uçuşur.

Bizim biraz makaraya aldığımız bu yeni görev, son gülenin iyi güldüğü deyimi cümle içinde kullanmamıza vesile olacak kadar işe yarar. Baron Lamberto, bir sabah kaskabak kafa derisinde, kıvırcık ve sarı bir bebeklik saçıyla, bir başka sabah ritmik atan bir kalp, bir başka sabah ise boks turnuvalarına katılacak kadar sağlam bir vücutla uyanır.

Sonra sahneye Lamberto’nun paragöz yeğeni Ottavio (hoş Lamberto’nun 24 bankası düşünüldüğünde dayısından daha paragöz değildir denebilir) ve kandırılmaya çok müsait saftorik haydutlar intikal eder.  Haydutlardan daha haydut çıkan Ottavio’nun tavan arası emekçilerini uyku ilacıyla derin uykulara gömmesiyle birlikte, adı anılamaz hale gelen Lamberto, pat diye ölüverir.

Lakin Ottavio’nun sevinci kursağında kalır çünkü cenaze merasiminde hep bir ağızdan Lamberto diye bağıran kitleler, zengin baronun yeniden doğmasına neden olurlar. Öyle bir an gelir ki, Baron Lamberto ilk kez aşkını ilan edebilecek bir delikanlı, hatta kısa pantolonlu bir çocuk kadar “çocuklaşır”.

Merceği doğaya tutmak direnişi görmek: Çiftçi Karıncalar Köleci Karıncalara Karşı

Çiftçi Karıncalar Köleci Karıncalara Karşı

Toprak Işık

Resimleyen: Sedat Girgin

Tudem, 2012, 3. Basım

10 yaş+

Emel Güneş

 Mesele “üç beş ağaç” meselesi değil pek tabii. Hayatın her alanındaki müdahalelere ve dayatılan yaşam biçimine karşı sokaklara dökülecek kadar itirazı olanların gözünden “o üç beş ağaç”ın da kaçmaması bir o kadar doğal… İnsanca ve onurlu bir yaşamın hayalini kuranlar o ağaçlara, doğaya bakınca neler neler görebiliyor!

Çağdaş yazarlarımızdan Toprak Işık'ın çocuk kitaplarından biri olan Çiftçi Karıncalar Köleci Karıncalara Karşı isimli kitabı; doğadaki yaşamın, hayal gücüne nasıl da yaratıcı bir şekilde ilham olabileceğine dair çarpıcı bir örnek. Toprak Işık bu kitabında çocukları, günden güne gözlem yapmaya daha da az imkân bulabildikleri karıncaların dünyasına götürerek, heyecan dolu bir serüvenin içine sürüklüyor. Romanın etkileyici kurgusunda da bu serüven, direnişle, onursuzluğa karşı başkaldırıyla, kısacası boyun eğmeme ile özdeşleşmiş ve paha biçilmez bir niteliğe bürünüyor.