Evrim Gökçe
Edebiyat okurunun
sevgili çocukları, anne babaları Yusuf Atılgan’ı anlamaya çalıştıkları, “Zebercet’i
ve C.’yi yolda görsem tanırım” diye düşündükleri için şanslılar.
Ve yalnızca bu yüzden değil
şansları, 43 yıl önce, Atılgan çocuklar için de öykü yazdı.
Jose Saramago’nun çocuklar için
yazdığını öğrendiğinizde duyduğunuz heyecanı, bizim buralardan Yusuf Atılgan’ın
da çocuklara yazdığını öğrendiğinizde duyar mısınız?
Hayat bilgisinden kırık notlar
alan, dünyayla pürüzlü ilişkiler kuran karakterlerin yaratıcısı, çocuklar için
ne yazmış olabilir ki heyecanınız, endişeli bir “hızlıca okumaya” mı gebedir?
Sıkıntılı başlangıçların, mutsuz
sonların, taşradan taşınan daralmaların kentli mutsuzlara tümlendiği
hikayelerin anlatıcısı Yusuf Atılgan, çocuklara mutlu mayıs böceklerini, her
şeyden asude “yakalamaçları” ve her gün mis kokulu şampuanlarla yıkanıp taranan
bir süs köpekciğini mi anlatır? Öyle görünmüyor…
